Seneler Doldu

Seneler doldu. Ben bir fakir, sen benim ekmeğim bekledim durdum. Umutluydum, vuslatın uzak olması hiçbir zaman büyümedi gözümde. Ne bileyim korkmadım beklemekten bu sefer. Günler, aylar, yıllar birbirini kovaladı, nice insan vazgeçti sevdiğinden de ben senden geçemedim. Kimi zaman yüzünü gördüğümde geçtim bir kenara ağladım, kimi zaman da karşında dik durmaya çalıştım. Her gece yatmadan yalvardım Allah’a vuslatımı erken nasip etsin diye. Neler değişti, neler geldi geçti bilmem. Bildiğim tek bir şey var ben seni özledim. Ben senin adını her andığımda kalbimden kelebekler uçuştu gökyüzüne. Ben seni her düşündüğümde senin gül yüzünle aydınlanan yüzüm güldü benim. Ben seni her gördüğümde gözlerim yaşardı sevinçten. Allah biliyor ya içimi, seni görmeyi bana nasip etti diye her seni gördüğümde gözümden hep bir damla yaş geldi benim. Mesafelerin, bir adım kadar yakınken binlerce kalp atışı uzağımda olmanın anlamını yitirdiğini sende anladım ben. Bekledim; her şeyi bir kenara bırakıp, vazgeçmeden bana geleceğin günü bekledim. Sevdin mi diye sorarsan işte buna cevap veremem. Bunu en iyi gözlerim anlatır. Bak gözlerimin içine, içimde senin için yanan yangını gördüğün zaman anlarsın nasıl sevdiğimi. Aşık mısın diye sorma bana. Getir ellerini kalbimin tam üstüne. Evet, tam da düşündüğün gibi. Bu kalbin ritmini değiştiren sensin. Uzaktan uzağa sevdim ben seni. Elimi uzatsam tutamayacağım kadar uzak, gözümü kapatsam kalbimde hissedecek kadar yakındın bana. Ben seni bekleyerek sevdim. Günlerce, aylarca, yıllarca bekleyerek. Ben seni özleyerek sevdim. İliklerime kadar hissederek özlemini sevdim ben seni. Nasıl olduğu, nerde olduğu , nerde olduğu önemli değil. Ben seni her halinle, her anımda yaşayarak sevdim. Bir ömür daha sevmeye devam eder misin diye sorma. Öyle bir buse kondururum ki yanaklarına, cennetin kapısından birlikte geçeceğimizin müjdesini veririm sana…