Bir gün daha eksildi ömrümden, sensiz geçen bu gecenin
ardından. Yaşlanmak değil yüreğime ağır gelen. Sensizlik öldürüyor beni. Sen
her yeni güne uyandığında bensiz, benim için güneş doğmuyor. Her yer karanlık,
her yer sessizlik, her yer sensizlik. Uzanıp tutamıyorum ya ellerini,
dokunamıyorum ya o gül yüzüne, işte o an bir daha efkarlanıp uzanıyorum
yalnızlığıma. Bir bakabilsem gözlerine deli bir aşık misali, bir sarılabilsem
sana bir annenin çocuğuna sarıldığı kadar içten, bir çekebilsem kokunu içime,
geçecek biliyorum kanayan yaralarım. Bütün dünyayı da dolaşsam, sana en çok benzeyeni
de bulsam, beni en çok sevecek olanı da bulsam yapamam. Ben bu gözleri senin
için kapatırken her gece yanımda olan sensizliğinle, bu kalbin atmasına senin
için müsaade ederken yapamam. Bir başkasını koyamam yerine. Bir yumruk kadar
küçük kalbimin en güzel yerine koymuşum ben seni. İstemem senden başka kimseyi.
Ben belki bugün yeniden benim olur diye başlıyorum her yeni güne. Bir sonraki
gün artık benim için de güneşler doğacak diye umutlanıyorum, seni düşünerek
geçirdiğim her gün. Ah bir benim olsan, gözlerine bir baksam da bulsam
mutluluğun tarifini. Çizsem bütün dünyaya mutluluğun resmini senin o beni bana
hapseden gözlerinden. Ah bir tutsan ellerimi, hissetsem tam şu sol tarafımda
seni. Değiştirsen kalbimin ritmini bir çırpıda. Ah bir sarılsam da sana dünyadaki
bütün kızların gözlerini haram etsem gözlerime.Bir tek seni görsem, bir tek
seni hissetsem. Hava aydınlandı ve ben bugüne de seni düşünerek, yepyeni
umutlarımla, seni deliler gibi severek başladım. Ya doğar yarın güneş benim
için ya da bir sonraki günü beklerim…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder