Bir Şiirsin Sen

Yine bir gece yarısı. Ve ben gecemi aydınlatan ay ışığının altında seni yazıyorum kalbimin bir köşesine. Kelimeler kifayetsiz, kelimeler yetersiz. Güzelliğini anlatmak kolay olmuyor. Senelerdir tamamlayamadım seni yazmayı. Dünyaları da sığdırsam yine bir sen etmeyecek biliyorum. Hani şiirler vardır ya derinden etkiler insanı, tüyleri diken diken olur ya insanın. İşte öylesin benim için. Her gülüşünde ayrı bir dize saklı. Bir şiirsin sen yazmaya kıyamadığım, okumaya doyamadığım. Bütün güzellikler sende, sen bende, ben ise sen kendinde nereye koymak istersen oradayım. İçim ürperiyor her yakınlaştığımda sana. Ne bileyim tarifsiz, nedeni olmayan bir kıpırtı başlıyor yüreğimin tam da içinde. Ya güzelliğinden bu kıpırtı, ya güzelliğinden. Yok başka bir açıklaması. Her harf, her kelime dökülürken dudaklarımdan, bir kez daha düşünüyorum. Ne kadar güzel olduğunu anlatmaya çalışmak zor geliyor, anlatamıyorum. Sayfalarca yazarsın ya bir şiiri de son cümledir ya güzellik katan o şiire. O şiir benim hayatım, sen de o son cümlesin. Hayatımı anlamlandıran, dünyamı renklendiren, yüzümü güldüren o gül yüzün eksik olsun istemem hayatımdan bir an. Gün gelir de kaçarsın belki, gün gelir de bu şiiri anlamsızlaştırırsın, bil ki o an yazılmış bütün şiirlerim son bulur. Yırtar atarım bütün sayfaları. Güzelliğinden, samimiyetinden, aşkından mahrum olmak, ölümden beter. Bir ömür , evet evet koskoca bir ömür okumaktan bıkmayacağım, seve seve dillendireceğim şiirim sensin. Büyük lokma ye ama büyük söz söyleme dediler küçükken. Ben yapamadım. Ve tekrar tekrar söylüyorum. Sevmekten vazgeçmem seni. İki elim kanda da olsa bil ki yine seveceğim seni. Gözlerine her baktığımda, suretini bu seni gördüğü için güzelleşen gözlerim her gördüğünde alev alev yanacak bu gönlüm ve ben yine seni yazacağım. Sen benim şiirimsin. Kimi zaman mısralara sığmayan, kimi zaman okumaya cesaret edemediğim. Ben şiire aşığım, işte şimdi anla ne kadar değerlisin benim gözümde bir tanem…