Çok mu şey istedim senden? Bi hayatı bana neden çok gördün?
Ben senin için her şeyi göze almışken neden sen bir hiç için uzaklaştın benden?
Sorarım sana sevgili çok mu zordu biraz da olsa yaklaşman? Ya da şunu söyle
bana sevgili bilmiyor muydun bir adım gelsen bana, bin adım koşmaya razı
olduğumu o bir gülüşüne dünyalarımı vermeye hazır olduğum sana? Senin de için
acıyor mu benim gibi? Her gece o hayat dolu gözlerini benim karanlıklar içinde
kaldığım geceye kapatırken, bir an olsun düşüyor muyum aklına? Sen ile ben bi
‘Biz’ olmayı beceremedik. Neden diye hiç düşündün mü? Sen kendini benimle hiç
ama hiç düşünmedin. Hiçbir gece yatağına girdiğinde dua etmedin benim olmak
için. Uykusuz kalmadın mesela geceleri. Benim gibi ağlamadın da, bilirim.
Sokaklarda tek başına beni düşünerek gezerken hiç kendini bulmadın ıssız bir
sokakta yalnız ve kimsesiz. Bütün dünya yedi harikasını kabul etmişken, sen
benim dünyamın tek harikası olmayı hiç istemedin. Nasıl sevdiğimi, sevdiğim
için neler yapabileceğimi hiç merak da etmedin. Ben senin yüzünü görürken
heyecanlanırken, o güzelliği yüzüne vuran için hiç ama hiç kıpırdamadı benim
için. Sen sevgili, evet sen; hiçbir zaman ben olamadın. Bir kalbin sahibi olmak
varken, sen hep kalp kırmayı tercih ettin. Üzülmedin de, farkındayım. Çünkü
sen, hiçbir zaman benim gibi sevmedin. Ben ise öylesine saf sevdim ki seni
taşıyamadı bu yüreğim de her gece bir yıldıza yazdım ismini. Her biri indiğinde
gökyüzünden yine kalbimin tam ortasına düştü de yeniden yandı içim. Her deniz
kenarına gittiğim de seni seviyorum yazdım gözyaşlarımla o uçsuz bucaksız
denize. Bir gün sen de benim gibi seversen görürsün diye. Ama sen sevgili, o
yüreğinde beni hiç taşımadın. Bir an bile göremedin yüreğimdeki yangınları.
Sevmekten usanmadım ama bu gidişin, benden uzak kalışın yıprattı bedenimi.
Hoşça kal sevdiğim, bu sefer de ben gidiyorum senden. Bir gün olur da seversen
eğer, yüreğinin içine bak yeter…
Hayat tecrübelerinizi kağıda dökünce daha da acı oluyor. Acıyı sevmek zevke dönüştüyse , yazmaktan hiç kaçmayın.
13 Ocak 2015 Salı
Hatalarla Yüzleşme Vakti
Buralarda güneş doğmuyor bu aralar. Mevsimlerden senbahar.
Yokluğun acıtıyorken içimi, gelmediğin her an ağlamaklı oluyor gözlerim. Fonda
Orhan Gencebay çalıyor şimdi sevgili. Hatasız kul olmaz diyor ya o an yanımda
sen ol istiyorum sevgili. Gelişini dört gözle beklerken, bir elimde sigaram;
küllerini seni hatırladığım gökyüzüne savuruyor, biten her sigarayı üşüyen
yüreğime basıyorum. Ne zaman gelirsin bilmem, ama ben şunu bil isterim sevgili.
Artık hataya yer yok bu bedende. Her yaptığım hatanın seni benden
uzaklaştırdığını sen rüyalarımdan gittiğinde anladım. Aslına bakarsan rüyalarda
bile görmek hataydı seni. Çünkü bilirim ki insan sevdiğini göremez rüyasında.
Çok hatam oldu sen dünyama girdin gireli. Sende bulamayacağım sıcaklığı bir
başkasının bedeninde aramaya son verdikten sonra anladım hata olduğunu.
Haykırmak varken seni sevdiğimi tüm dünyaya, içime susmanın hata olduğunu
yüzüne karşı isteyip de söyleyemediğimde anladım. Biliyorum sevgili çok sustum
içime. En büyük hatayı da seni susarak yaptım. Artık hatalarımdan ders çıkarma
vakti. Korkmuyorum hiçbiriyle yüzleşmekten. Çünkü onları almadan karşıma, sen
gelmeyeceksin biliyorum. Gece uzun, gece karanlık. Ama en güzeli de gece be
sevgili. Karanlıklar içinde sen asıl sen oluyorsun ve karanlıktayken
korkmuyorsun hatalarından. Bu gece hatalar bi yana ayrılıp çıkarılacak tüm
dersler ve ben bu gece haykıra haykıra tüm dünyaya seni sevdiğimi söyleyeceğim.
Varsın yansın sesimden uyanan tüm evlerin ışıkları, varsın beni duyan herkes
bana bağırsın. Bu gece susmak yok sevgili. Bu gece her şeyin biteceği gece. Her
şeyi senin için yapıyorum. Çabalamak sana varmak için olunca güzel, bunu da
biliyorum. Hiçbir şeyi bırakmadan aklımda, her hatamla yüzleşip, gözlerini
gözlerime kilitleyip ömrüne ömür olmaya geliyorum bu gece. Olur da gelemezsem
hatalarla yüzleşirken varabileceğim dermansızlıktan dolayı, sen gel olur mu
sevgili. Çok değil sadece bir adım. Bir dünya kadar mesafe var sanma aramızda.
Aslında bir adım kadar uzağımdasın. Çünkü sevgili sen bir adım gelsen bana ben
koşarak geleceğim sana hem de hiç ama hiç durmadan. Ciğerlerimi parçalaya
parçalaya. Ama bu sefer sen de gel sevgili. Yalnız bırakma beni karanlıklarda.
Bu gece çok uzun olacak ve bu gece seni sevdiğim en uzun gece olacak. Şimdi
gidiyorum sevgili, hatalarla yüzleşme vakti. Sen de fazla bekleme gel olur mu ?
Hadi sevgili güzel günler bizi bekliyor. Gel…
Kaydol:
Yorumlar (Atom)