Yine puslu bir gecenin ortasındayım. Mevsimlerden senbahar.
Hafif rüzgarlı, birazda sen kokulu bir mevsimin içinde özlüyorum seni. Bu gece
biraz daha yakınım vuslata sanki. Ya da kokunu hissettiğimden dolayı bir
yanılgının içine düştüm sevgili. Ne kadar daha yanılırım bilmem. Bu özleme bu
kalp daha ne kadar dayanır diye sorarsan eğer, son demlerindeyim gücümün.
Sussam olmuyor, içimdekileri sana dökmek isterken susmak yakışmıyor benliğime.
Ve sevgili artık avaz avaz içime sustuğum çığlıklarımı dışa vurma vakti. Bu
gece binlerce soruyla geldim sana. Ya ver bu cevapları ya da ikimiz de
birbirimize susalım. Ya da sevgili bir başka deyişle susalım da bir ömür
birbirimize susayalım. Ne sen tam sen olabilesin. Ne de ben sensiz kendimi
tamamlayabileyim. Hazırsan başlıyorum sevgili. Hadi söyle bana, senle ben bir
‘BİZ’ olmayı neden beceremedik. Binlerce kişi korkmadan tutarken sevdiğinin
ellerinden biz seninle birbirimize neden el gibi davrandık. Söyle sevgili neden
yan yana olmak varken, senin nefesini iliklerime kadar hissetmek varken, ben
seni sensiz yaşıyorum? Gözlerini gözlerime hapsetmek isterken, neden kör ettin
bu gözlerimi hasretinden? Her gece yatağa girerken seni bana bahşettiği için
Allah’a şükretmek varken, neden ellerimi açıp benim olmanı diliyorum hala. Sahi
sevgili ben her gece dua ediyorum bir gün senle ben biz olalım diye. Söyle
sevgili sence boşuna mı bunca dua? Hiçbir zaman benim olmayacak mısın? Ben bir
gün hüzünlenip ağlarken veya ne bileyim karanlıklardan korktuğumda sarılacak
tek bir beden bulamayacak mıyım? Of sevgili of aslında daha çok soru var
aklımda asılı kalan. Bir ömrü yetiremezsin cevaplamaya. Artık bazılarını içime
susuyorum. Cevabını sen değil sensiz geçen geceler versin diye bekliyorum
uykusuz, sensiz, sevgisiz bir halde. Ve sen sevgili tek bir cevapla bütün bu
soruları darmadağın edebilirsin bende. Nasıl mı sevgili? İki bedeni tek beden
olmaya hükmederek. Yani kısacası sevgili senle beni biz yaparak. Çok da bir şey
istemiyorum aslında senden. Tek bir kelime ‘Evet!’. Hadi sevgili ne olursun
daha fazla bekleme. Mecalim yok artık her gün bir daha ölmeye. Her şeyi bırak
bir kenara. Ve öyle bir gel ki bana sadece biz olmaya gel. Ben hala bıraktığın
yerde bıraktığın gibiyim. Acele et…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder