4 Eylül 2014 Perşembe

BİZ...

Yine puslu bir gecenin ortasındayım. Mevsimlerden senbahar. Hafif rüzgarlı, birazda sen kokulu bir mevsimin içinde özlüyorum seni. Bu gece biraz daha yakınım vuslata sanki. Ya da kokunu hissettiğimden dolayı bir yanılgının içine düştüm sevgili. Ne kadar daha yanılırım bilmem. Bu özleme bu kalp daha ne kadar dayanır diye sorarsan eğer, son demlerindeyim gücümün. Sussam olmuyor, içimdekileri sana dökmek isterken susmak yakışmıyor benliğime. Ve sevgili artık avaz avaz içime sustuğum çığlıklarımı dışa vurma vakti. Bu gece binlerce soruyla geldim sana. Ya ver bu cevapları ya da ikimiz de birbirimize susalım. Ya da sevgili bir başka deyişle susalım da bir ömür birbirimize susayalım. Ne sen tam sen olabilesin. Ne de ben sensiz kendimi tamamlayabileyim. Hazırsan başlıyorum sevgili. Hadi söyle bana, senle ben bir ‘BİZ’ olmayı neden beceremedik. Binlerce kişi korkmadan tutarken sevdiğinin ellerinden biz seninle birbirimize neden el gibi davrandık. Söyle sevgili neden yan yana olmak varken, senin nefesini iliklerime kadar hissetmek varken, ben seni sensiz yaşıyorum? Gözlerini gözlerime hapsetmek isterken, neden kör ettin bu gözlerimi hasretinden? Her gece yatağa girerken seni bana bahşettiği için Allah’a şükretmek varken, neden ellerimi açıp benim olmanı diliyorum hala. Sahi sevgili ben her gece dua ediyorum bir gün senle ben biz olalım diye. Söyle sevgili sence boşuna mı bunca dua? Hiçbir zaman benim olmayacak mısın? Ben bir gün hüzünlenip ağlarken veya ne bileyim karanlıklardan korktuğumda sarılacak tek bir beden bulamayacak mıyım? Of sevgili of aslında daha çok soru var aklımda asılı kalan. Bir ömrü yetiremezsin cevaplamaya. Artık bazılarını içime susuyorum. Cevabını sen değil sensiz geçen geceler versin diye bekliyorum uykusuz, sensiz, sevgisiz bir halde. Ve sen sevgili tek bir cevapla bütün bu soruları darmadağın edebilirsin bende. Nasıl mı sevgili? İki bedeni tek beden olmaya hükmederek. Yani kısacası sevgili senle beni biz yaparak. Çok da bir şey istemiyorum aslında senden. Tek bir kelime ‘Evet!’. Hadi sevgili ne olursun daha fazla bekleme. Mecalim yok artık her gün bir daha ölmeye. Her şeyi bırak bir kenara. Ve öyle bir gel ki bana sadece biz olmaya gel. Ben hala bıraktığın yerde bıraktığın gibiyim. Acele et…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder