Karar...
Sayıyor musun günleri hala benim gibi. Ya da şunu söyle bana
sevgili hala geliyor muyum aklına. Yatağa başını koyduğunda, o uykunun girdiği
gözlerinin önünden geçiyor muyum? Yalnızlık tam da şurana, sol yanına
vurduğunda, kendini kimsesiz hissettiğinde beni istiyor musun eskisi gibi? Sus
sevgili sakın tek bir söz etme. Anlamak güç değil beni hatırlamadığını, her
giden gibi senin de bir kalemde sildiğini. Seni bilmem ama ben her gece soluk
soluğa uyandığım o rüyalarımda hep seni görüyorum. Anladın mı bilmem ama ben
rüyalarımda bile seni seviyorum. Hadi gel desen şimdi, şu anda çağırsan beni,
bütün lahzalar kaybolur, bütün mesafeleri anlamsız kılarım da kendimde, o
paramparça ettiğin ciğerlerimi patlatırcasına gelirim sana. Her an elimde
telefon, o unuttuğum sesini telefonun diğer ucunda duyarım diye bekliyorum
aciz, bir o kadar da hevesli. Bir arasan, sesini duysam yeter bana. Öyle güzel
cümleler de beklemiyorum senden. İster küfret benliğime, ister beni sevdiğini
söyle. Hiç ama hiç umurumda değil. Yeter ki duyayım sesini. Ya da aramasan da
olur sevgili. Bir mesaj at, o yazın sıcağında bile üşüyen pamuk gibi ellerinle.
Ne bileyim sor işte beni sevgili. Nasılsın de mesela. Ben nasıl olduğumu bir
tek sana anlatabilirim. İyi misin diye sor bana. Sor ki anlatayım sensiz ne
kadar kötü, sensiz ne kadar aciz, kimsesizliği de geçtim sensiz olduğumu. Ya da
sevgili, o tamamen samimiyetten yoksun cümleyi kur bana. Hayatın nasıl gidiyor
de bana. De ki anlatayım hayatımın sensiz geçen zamanlarda nasıl olduğunu. Ya
da çık karşıma sevgili. Yüzünü getir bana. O aylardır göremediğim yüzünü bir
kez daha göreyim. Belli mi olur bakarsın da gözlerimin içine içimde yanan aşkı
görür de gözlerinden akacak bir damla yaş söndürür bu ateşi. Yok yok buna
dayanamaz yüreğim. Ben yangınlarımla seviyorum artık seni sevgili. Ya gel de
tekrar tekrar öldür beni, ya ara da sağır olsun bu beden kulaktan ta parmak
uçlarına kadar. Ya da bir mesaj at da tutmasın bir daha o senden gelecek mesaja
cevap yazacak ellerim. Karar senin kaybettiğim. Bu son karar. Ya da bu son
cezam. Ya çekeyim cezamı seni sevmeye mahkumiyetimle. Ya da çek vur beni içinde
olduğun kalbimden de bitsin bu sensizliğim. O beni bıraktığında yanıma kalan
sevdalarını da ben yaşıyorum. Artık ağır geliyor sensiz sevmeler. Ver kararını
sevgili. Bu beden dayanmaz yokluğuna daha fazla…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder