Bugun yine susuyorum çığlıklarımı. Içime atıyorum hepsini. Haykirmak isterken delicesine bir bir gömüyorum onları da seni gömdüğüm yere. Tam şu sol tarafıma,kalbime. Gözlerimden yaş gelmez , uyku bedenime uğramaz olmuşken, hala her gece belki gelirsin diye kapatıyorum o senin gözlerine aşkla bakan gözlerimi. Uyku tutmayacak olsa da. Fonda hafif bi muzik caliyo yine. Her tınıda bir daha hatırlıyorum seni, gittiğim her yerde unutmaya çalışırken o güzel yüzün geliyor aklıma bir kez daha özlüyorum seni. Ben seni susuyorum içten içe ta içime doğru. Bi görsem seni, gözlerine bir kez daha bakabilsem belki de iyileşecek teker teker kanayan yaralarım. 
Gidişin hic olmadığı kadar aceleciydi, bir an önce kurtulmak istermiş gibiydin bu sefer. Kaçtın; kovalayacağımı , vazgeçmeyeceğimi , defalarca yeniden seveceglğimi bile bile. Unuttun bir anda geçmişi , senle istediğim geleceği, aşkı , sevgiyi unuttun da gittin. Acı da çekmedin benim kadar bilirim. Aramadı gözlerin o koskoca Istanbul'un hiç bir köşesinde beni . 
Istanbul çok büyükmüs, sen gittiginde anladim. Gözlerim delicesine ararken seni, aynı havayı solurken, bana bu kadar yakınken, Istanbul seni sakladı benden. 
Artik bir alacağım daha var bu şehirden...